Wednesday, February 20, 2008

mutlu olabilecegimi bilmezken..bu kadar korkuyla merak ve fark, degisik secenekler varken...bukadar sen yokken..senle hayal kurmanin hevesi kalmiyor...hayal kurmanin hic hevesi kalmiiyor...karar vermek niye bukadar zorlasti! nerde neyi yanlis yaptimki! Niye bicoklari gibi o anin gelmesini sabirsizlikla bekleyen ve gelincede sevincten baska biseyi dusunmeyip hemen cevaplayanlar gibi olamiyorum! naptimki bukadar seyi biaraya getirmek zorundayim!? getiremiyoum..

Sonay Ardi at 5:34 PM

0comments

0 Comments

Post a Comment

She lay in bed all night,

watching the colours change