Monday, April 16, 2007

باز بشین هی لگو ها رو بچین رو هم!!!

واقعا داستان این طوریه؟!!! هِی می‌سازی و هِی می‌ریزه!!؟؟ با دونسته هات،تخیل هات،امیدها و آرزوهات،برداشت هات و کلی حساب و کتاب های منطقی و احساسی می سازی و یه روز صبح بیدار می شی می بینی همه ساخته هات می ریزن...
درست مثل اینکه نمی دونی توی این جسم لعنتی چه اتفاقا می افتن....سلولهات چه جنگ و دعوایی با هم دارن بدون اینکه خبر داشته باشی یه جایی کم کار می کنه یه جایی زیاد کار می کنه،نمی دونی زندگیت تو این دنیا داره چجوری می گذره و چی کارا می کنه!
آیا زندگی ت فردا یه زخمی رو رو می بنده یا یهو یه غده از اون بیرون می زنه!؟
چقدر قشنگ گفته بابا...ما همه جزو ناچیزی از یه ازگان بزرگتریم. همونطوری که هر سلولی از ما برای خودش یه زندگی داره (و لابد داره برای خودش این فکر رو می کنه که عجب زندگی مهمی دارم، هیچ مشکلی بزرگتر از مشکل من نیست)وهیچ از کارهایی من سونای انجام می دم خبر نداره...

Sonay Ardi at 2:29 PM

4comments

4 Comments

at Monday, April 16, 2007 7:33:00 PM Anonymous Anonymous said...

Chi shode mage???!!

 
at Tuesday, April 17, 2007 9:47:00 PM Anonymous Anonymous said...

işte bunun için çok istedim uzun bir aradan sonra tekrar baba ile yanyana olanı.çok ısrar ettim hatırlarsan.ve iyikide etmişim.gerçi etmesemde olacaktın ama kendimi araya sıkıştırayım işte mühim biriymişim gibi.....ama çok sevindim...sonay sana kçtü bir haber vereyimmiii....büyüyorsun artıkk:::!!!hah hah...ama garip bir şekilde..şeytenetliğin çok ama çok artarak büyüyorsun...korkamaya başladım desem yeri var..

 
at Tuesday, April 17, 2007 9:50:00 PM Anonymous Anonymous said...

başlatma be millete..
azğıma geleni söylemem lazım.
çatlarım yoksa.
seviyorum işte ulan seni..
oh be
oğuz

 
at Wednesday, April 18, 2007 10:35:00 AM Anonymous Anonymous said...

hani seytenet kalmamisti!?

 

Post a Comment

She lay in bed all night,

watching the colours change